Een afgekloven potloodje |COLUMN

Alex van Warmerdam exposeert in het Schiedams museum. De eerste 100 bezoekers krijgen een persoonlijk presentje van de kunstenaar. Daar ga ik voor!

Ik sta dus als allereerste op de stoep van het Schiedams museum. Het is zondag vijf voor tien, ik heb mijn jengelende peuter van twee meegenomen. Ik wil dat  presentje niet mislopen!

De mevrouw achter de kassa is nog niet helemaal geïnstalleerd; ik geef haar mijn museumjaarkaart en vraag naar het presentje. Het lijkt alsof ze van niks weet.

De eerste 100 bezoekers mogen na afloop het aankondigingspostertje meenemen. Ben ik daar helemaal voor gekomen op dag een. Ik zou iets persoonlijks krijgen, geen reclamemateriaal. De mevrouw achter de kassa kan er natuurlijk ook niks aan doen. De hele rij is teleurgesteld maar niemand laat iets merken, inclusief ikzelf.

Het presentje zit mij dwars. Ik had gehoopt op een gesigneerd boekje van de tentoonstelling met een persoonlijke zin, een handdruk van de kunstenaar zelf of een afgekloven potlood in een zakje.

Een maand later ben ik een paar dagen in Amsterdam. Op een van de avonden ga ik samen met een vriendin uit eten. Alex van Warmerdam staat in de hal met zijn vrouw, die anders zo dik lijkt maar in het echt veel slanker is. Dit is mijn kans! Hij is veel kleiner en ook minder smal, eigenlijk een doodgewone man. Je ziet niet aan hem dat hij kan schilderen; gewoon een doorsnee man met grijs haar.

We lopen onopvallend voorbij en vinden een plek bij de deur. “Zag je dat, Alex van Warmerdam staat op de gang, je moet echt even kijken.” Mijn vriendin spiekt door het ruitje in de deur. Staat hij er nog? Ik ga zelf ook nog een keer kijken: ja hij staat er nog. Hij is heel anders dan in het echt. Of eigenlijk andersom; hij is nu in het echt veel echter, gewoon een man. Ik ga nog een keer kijken, hij staat er nu nog. Ik zou wel willen zeggen dat ik zijn werk mooi vind maar wie ben ik.

Ik ga nog een keer kijken, hij staat er nog. En even later is hij weg.
Het moment om die meneer op de gang te vragen of hij een afgekloven potloodje voor mij had is voorbij ….


.…………………………………………………………………………………………………..

0 Responses to “Een afgekloven potloodje |COLUMN”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Nieuwsbrief

Doe mee met 1.136 andere volgers

Kleursprookjes

Dollyboekjes

Apps

Facebook


%d bloggers op de volgende wijze: